Ségolène Royal, ombre et lumière PDF

1984, γίνεται σύμβουλος στα δημοψηφίσματα στο Ελεγκτικό Συνέδριο. 1988, που αποτελούν συνέχεια της ségolène Royal, ombre et lumière PDF του Φρανσουά Μιτεράν, παρουσιάζεται για ακόμη μια φορά στην Κορέζ, αλλά αλλάζει εκλογική περιφέρεια.


 » Depuis le printemps 2006, le phénomène Ségolène Royal occupe une place de premier ordre sur la scène médiatique et dans l’esprit des Français. Candidate du Parti socialiste à l’élection présidentielle de 2007, elle est devenue un véritable people. Et pourtant, personne n’est en mesure de dire qui elle est vraiment. Résultat : Ségolène Royal, c’est un peu l’auberge espagnole de la politique. Chacun a sa Ségolène et prétend que c’est la seule, la vraie, l’unique. La principale intéressée laisse faire, verrouillant les codes d’accès à son personnage. Ses plus fidèles partisans ont fait vœu de silence. Ils n’ont rien à dire et le disent très bien. Ils concèdent tout au plus qu’elle les séduit ; plus rarement, qu’elle les terrorise. Je connais bien Ségolène puisque j’ai travaillé à ses côtés comme assistante parlementaire pendant deux ans. J’ai été, un temps, une ségoliste convaincue. Puis, peu à peu, j’ai découvert sa part d’ombre. Celle que j’idéalisais m’est alors apparue pour ce qu’elle est : une femme ambitieuse, calculatrice et autoritaire, prête à tout pour atteindre la plus haute charge de l’Etat.  » Ce livre n’est pas un pamphlet, encore moins un réquisitoire. C’est un portrait de la Dame du Poitou au quotidien, un témoignage unique sur une femme poliltique qui fascine et inquiète. Nul ne pourra dire qu’il n’a pas été prévenu…

1989, όπου είναι δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης επί έξι έτη, για να υποβάλει υποψηφιότητα στην Τυλ. 1992 , γίνεται εθνικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχοντας αναλάβει τον οικονομικό τομέα το Νοέμβριο του 1994. 26 Νοεμβρίου 2008, σε συνέχεια του Συνεδρίου της Ρενς, η Μαρτίν Ωμπρύ τον διαδέχεται στην θέση του γενικού γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Logo που χρησιμοποιήθηκε από τον Φρανσουά Ολλάντ στα πλαίσια του προκριματικού γύρου των Σοσιαλιστών. 20 μονάδες πίσω από τον Ντομινίκ Στρος-Καν στις δημοσκοπήσεις για τον πρώτο γύρο του προκριματικού, είναι, πλέον, το ακλόνητο φαβορί. 26 Ιανουαρίου υπέβαλε μια πλήρη λίστα των πολιτικών του σε ένα μανιφέστο που περιείχε 60 προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων του διαχωρισμού των λιανικών δραστηριοτήτων από τις πιο επικίνδυνες επιχειρήσεις τραπεζικών επενδύσεων, της υποβολής φόρων σε μεγαλοεπιχειρήσεις, σε τράπεζες και σε πλούσιους, της δημιουργίας 60.

15 Μαΐου 2012, ο Φρανσουά Ολλάντ ορίζει τον Ζαν-Μαρκ Αιρώ στην θεση του Πρωθυπουργού. 18 Μαΐου 2012 στον Λευκό Οίκο. 2014 η γαλλική έκδοση του σκανδαλοθηρικού περιοδικού Closer δημοσίευσε φωτογραφικό αφιέρωμα σχετικά με πιθανολογούμενη κρυφή σχέση του Φρανσουά Ολλάντ με την Γαλλίδα ηθοποιό Ζιλύ Γκαγιέ. Pour une économie politique, με τον Πιέρ Μοσκοβισί, 1991 ISBN 978-2-7381-0146-4. Le Rêve français, éditions Privat, Αύγουστος 2011 ISBN 978-2-7089-4441-1. Un destin pour la France, éditions Fayard, Ιανουάριος 2012 ISBN 978-2-213-66283-1.

Changer de destin, éditions Robert Laffont, 23 Φεβρουαρίου 2012 ISBN 978-2-221-13117-6. La Gauche bouge, υπό το ψευδώνυμο Jean-François Trans, éditions Jean-Claude Lattès, 1985. L’Idée socialiste aujourd’hui, éditions Omnibus, 2001 ISBN 978-2-259-19584-3. La Fin du cumul des mandats του Bernard Roman, éd. Le Socialisme selon Léon Blum του David Frapet, éditions Créer, 2003. Socialisme sans discriminations του Joseph Yakete, L’Harmattan, 2005.

Entretiens avec Jean Bothorel του Pierre Mendès France, Fayard, 2006. Les Grands discours socialistes français du XXe siècle, éditions Complexe, 2007. Le Dernier Chirac του Bruno Dive, éditions Jacob-Duvernet, 2009. De Mendès France à Bérégovoy : l’honneur en politique του Régis Paranque, Pascal Galodé édition, 2011. Bort-les-Orgues, un barrage dans l’histoire του Alexandre Pau, éditions Privat, 2011. Le Rapport Beveridge του William Beveridge, éditions Perrin, 2012. Quelle République pour le XXIe siècle ?

This entry was posted in Romans et littérature. Bookmark the permalink.